Een kerk binnenstappen doe ik niet vaak (meer). Hooguit een kaarsje branden wanneer ik op reis ben. Maar voor een banket van de Jeunes Restaurateurs d’Europe maak ik graag een uitzondering. Zeven topchefs die de pannen van het dak… euh de kerktoren koken? Count me in! Achter de kookpotten: Kristof Timmermans (Les Abris), Olivier Bauche (La Gloriette), Stefaan De Proft (Pacht 26), Benjamin Fontaine (L’Inattendu), David Heine (La Fleur de Thym), Giovani Oosters (Vous lé Vous), Nicolas Van Kerkhoven (Mirin) en Didier Bourdeaux (Maison D). De H. Hart kerk in Aalst is trouwens ook geen échte kerk meer. De kerk werd ontwijd en is op vandaag een unieke feestzaal en evenementenlocatie.

Met een coupe champagne in de hand schrijd ik naar het altaar. Zo’n exquise omgeving vraagt om woorden van hetzelfde kaliber. Daar staat geen biechtstoel – gelukkig maar! – maar een giga serveertafel waar de 7 chefs druk de laatste hand leggen aan de amuses. Ik start met een hapje met forel, aardpeer en kaffir limoen van Kristof Timmermans. De toon is meteen gezet.

Al snel volgt een taartje van gekonfijte tomaat met kreeft en basilicum, een smaakbommetje van Olivier Bauche.

Het derde is er eentje van mijn favoriete chef, Stefaan De Proft, en die scoort met een kniepertje met een flan van noordzeekrab, mango en kimchi. Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik niet wist wat een kniepertje was. Blijkt dat een dun, krokant wafeltje te zijn (ook wel knijpertje of nieuwjaarswafel genoemd) dat traditioneel in het noorden en oosten van Nederland wordt gebakken rond nieuwjaar.

De vierde amuse is van de hand van Benjamin Fontaine die kiest voor schelvis met gerookte prei, luchtige aardappel en karnemelk. Een warme omhelzing in een kopje!

Het vijfde en laatste hapje is er eentje van de hand van David Heine: draadjesvlees van runderstaart met luchtige bloemkool. Wow, ik word er zelfs even stil van!

Dan is het tijd om aan tafel te gaan. Ik mag aanschuiven bij Nathalie, de dame die instaat voor het secretariaat en de social media van de JRE. We hebben dus al meteen een onderwerp om gezellig over te keuvelen. (Niet dat ik dat nodig heb, hoor! Onlangs heb ik in een winkel een half uur staan babbelen met een nobele onbekende. Zoals mijn moeder zou zeggen: ik babbel met een hond met een hoedje op).

Voor het eerste voorgerecht pakt Giovani Oosters uit met kingfish, pompoen, gedroogde goudbes, appel en passie. De combinatie is perfect! Ik verneem dat Giovani volgend jaar zijn koksschort aan de haak hangt, maar heb geluk: ik mag voor het zover is, nog eens een kijkje in zijn keuken gaan nemen. Ik heb voor alle zekerheid al een datum geprikt: 15 januari 2026 heb ik een kookdate met de man.

Dan is het weer de beurt aan Stefaan De Proft, ondervoorzitter van de JRE. Hij serveert gepekelde kabeljauw met koolrabi, inktvisinkt, mosselenboter en kalamansi. Het gerecht is zeer goed afgesmaakt, heeft mooie texturen en diepe smaken met een goede cohesie.

Het hoofdgerecht wordt verzorgd door Nicolas van Kerkhoven die kiest voor Mechelse koekoek met knolselder, kastanjechampignons en amandel. We krijgen zeer sappig vlees met intense smaak en goede korst. En de saus, die is to die for!

Als kaasrecept serveert Didier Bourdeaux een Brillat-Savarin, een Franse, romige witschimmelkaas, pure decadentie op het bord! Hierbij komt abrikoos, piment en donker brood. Hoewel ik geen grote kaaseter ben, gaat alles toch tot de laatste kruimel in het mondje. Brillat-Savarin is Brie’s luxueuze, volle zus. ????

Het banket wordt afgesloten met een zoveelste hoogtepunt, een schitterend dessert van Kristof Timmermans waarin pietrebais honing met yuzu, olijfolie, groene thee en verbena synergie vinden. Waaaaw!

Voor jullie nu denken: “Myriammeke, allemaal goed en wel om dat met ons te delen, maar dit is iets waar we zelf niet naartoe kunnen.” Fout gedacht! Dit JRE-banket was het tweede en volgend jaar komt er een derde editie. Dus, houd de evenementenkalender maar nauwlettend in het oog! En wie weet, sta ik volgend jaar ook wel tussen de chefs met een Hap & Tap amuse. Een idee dat Stefaan opperde dat ik even moet laten bezinken…